Öncelikle çok sevindiğim bir haber: Sinema geri döndü.
Box Office Türkiye verilerine göre, 2021’e kıyasla 2025’te sinemaya gidiş tam 3 katına çıkmış.
Bunda “blockbuster” dediğimiz yüksek ses getiren filmlerin payı büyük. Yan Yana da bu dalganın güçlü örneklerinden biri oldu.
Aidiyet; bir kimsenin kendi kalarak görüldüğünü, değer verildiğini ve desteklendiğini hissettiği zihinsel ve duygusal bir durum olarak tanımlanıyor. Kelimenin kökü olan “aid” geri dönen anlamına gelirken, “aidiyet” ise bir yere geri dönme halini ifade ediyor. Bir anlamda, bir yere ait hissettiğimizde oraya rahatlıkla geri dönebileceğimizi biliyor, hatta geri dönmeyi arzu ediyoruz. Tam tersinden baktığımızda ise ayaklarımızın geri geri gittiği durumlar, bu bağı ve aidiyet hissini kuramadığımız alanlara işaret ediyor.
Adolescence” dizisini henüz ortalığı kavurmadan, yayınlanır yayınlanmaz izlemiştim.
İlk saniyesinden sonuna kadar içine alan, konusuna, oyunculuklara, çekim tekniğine ve işleyişine kadar çekici bir dizi.
Bir süre önce oğlum ile gerçekleşen bir sohbetimizde iş ve kariyer seçimlerin nasıl olması gerektiğine, ne olmak istediğimize ne zaman ve nasıl karar vereceğimize dönük bir sohbete daldık. Bir noktada konu, “Bir işi yapmaktan mutlu olup olmayacağımız nasıl anlarız?” sorusuna geldi. Okumak istediği bölüm ve hatta üniversite tercihini yapmak üzere olan genç zihinler için bunlar hem merak hem de endişe yaratabilecek konular olabiliyor.
Geçen aylarda bir talk show sırasında konuk sanatçı yeni tanıştığı insanlara dair güven testi olarak onlara “En eski arkadaşın kaç yıllık?” sorusunu yönelttiğini söyledi. O an bu soru, sunucu tarafından da anlamlı ve denemeye değer bulundu. Bu ölçüye göre, o kişinin ne kadar sadık bir dost olduğunu, her şeye rağmen ilişkisine nasıl sahip çıktığı, kalıcılığı ve dostluk kurmaya değer olup olmadığı anlaşılıyordu belli ki. Bu biraz kafa karıştırıcı geldi bana. Derken bir zaman sonra konuyla ilgili bir başka yorumla karşılaştım. Bu defa aynı arkadaşlıklarda park etmenin ne kadar tek düze ve kişinin gelişimine hizmet etmediğinden bahsederek bu ölçü sorusunun yanlışlığından dem vuruyordu. İşte bu düşünmeye değerdi.
Bazen bir kitap okursun ve hayatın değişmez ama daha önce duyduğun, bildiğin ve anlamlandırdığın şeyler derinleşir. Hele de bu okuma eylemini bir grup yol arkadaşı ile birlikte gerçekleştirerek sendeki izdüşümlerini paylaşma fırsatı da bulursan derinleşme süreci daha da keyifli olur.
