Bir süre önce oğlum ile gerçekleşen bir sohbetimizde iş ve kariyer seçimlerin nasıl olması gerektiğine, ne olmak istediğimize ne zaman ve nasıl karar vereceğimize dönük bir sohbete daldık. Bir noktada konu, “Bir işi yapmaktan mutlu olup olmayacağımız nasıl anlarız?” sorusuna geldi. Okumak istediği bölüm ve hatta üniversite tercihini yapmak üzere olan genç zihinler için bunlar hem merak hem de endişe yaratabilecek konular olabiliyor.
Geçen aylarda bir talk show sırasında konuk sanatçı yeni tanıştığı insanlara dair güven testi olarak onlara “En eski arkadaşın kaç yıllık?” sorusunu yönelttiğini söyledi. O an bu soru, sunucu tarafından da anlamlı ve denemeye değer bulundu. Bu ölçüye göre, o kişinin ne kadar sadık bir dost olduğunu, her şeye rağmen ilişkisine nasıl sahip çıktığı, kalıcılığı ve dostluk kurmaya değer olup olmadığı anlaşılıyordu belli ki. Bu biraz kafa karıştırıcı geldi bana. Derken bir zaman sonra konuyla ilgili bir başka yorumla karşılaştım. Bu defa aynı arkadaşlıklarda park etmenin ne kadar tek düze ve kişinin gelişimine hizmet etmediğinden bahsederek bu ölçü sorusunun yanlışlığından dem vuruyordu. İşte bu düşünmeye değerdi.
